برای انسان این ننگ بس است که ببینی از منزلت والای انسانیّت به پستی سقوط و تباهی فرود آمده باشد.

همواره بر کارهای ناشایست حریص، امّا بر کارهای شایسته و خوب سست و بی‏میل است.

با اشاره دست، از بالای تخت قدرتش به همه زیردستان امر و نهی می‏کند.

باورش این است که چنگ و ساز و دف سبب عبور از پل صراط است.

حقیقت این است که این‏چنین انسانی تیره‏بخت و از روی عجز گمراه شده و دلِ پر از هوا و هوس او از شاه‏رگ حیات ابدی بریده شده است.

از فرمایشات امام حسین (ع)

منبع: www.hawzah.net