کتابداران کارشناسی ارشد همدان

 سلام دوستان

نوشته جیمز بلاسکو به عنوان «پرواز بوفالوها» را احتمالاً دیده اید. اما از آن نوشته هایی است که ارزش بارها خوانده شدن دارد.

بلاسکو از رفتار شگفت انگیز غازها میگوید و اینکه غازها در حرکت گروهی، همگی مسئولیت پذیرند. هیچ کس در پی جلو زدن از دیگران نیست و هیچکس  قرار گرفتن در نوک پیکان حرکت را، حق مسلم و طبیعی خود نمیداند. به تدریج جای خود را با یکدیگر عوض میکنند و اگر کسی به دلیل مشکل و بیماری از گروه جدا شد، دو یا سه غاز همراه او میشوند تا مشکلش حل شود یا بمیرد. همه غازها میدانند به کجا میروند و به همین دلیل به سادگی میتوانند با خسته شدن رهبر، در نوک پیکان حرکت، قرار بگیرند.

 بوفالوها اما، فکر میکنند که یک فرد مشخص باید رهبر و پیشتاز باشد. بقیه همه پیرو هستند. همه مسئولیتها بر گردن آن یک فرد است و اگر راه به مقصدی اشتباه منتهی  شود، همه رهبر را مقصر میدانند.

اگر رهبر مسیر اشتباهی برود، همه اشتباه میروند و خود را  هرگز مسئول نمی دانند. دیده شده که وقتی یک بوفالو اشتباهاً به دره بیفتد، اکثر بوفالوهای پشت سر او هم چشم بسته به همان دره می‌افتند! بوفالوها، اگر در یک مرزعه گیر بیفتند و دربی باز برای خروج ببینند، هیچ کدام جرأت عبور ندارند. همه صبر میکنند تا یکی جرأت کند و از در رد شود. آن وقت همه با هم به سمت در حمله میکنند و زیر دست و پای همنوعان خود له میشوند.

   وای به روزی که افرادی یا گروهی یا حتی در سطح وسیع تر ... مانند بوفالو باشند و کسی از آنها بخواهد که مانند غازها، پرواز کنند.