دبيركل امور مشاركت‌ها و شهرداري‌هاي نهاد كتابخانه‌هاي عمومي كشور، در گفت‌و‌گو با «ايبنا»، چگونگي تاسيس كتابخانه عمومي مرحوم مهدي آذريزدي، نويسنده پيشكسوت را تشريح كرد._

مديركل امور مشاركت‌ها و شهرداري‌هاي نهاد كتابخانه‌هاي عمومي كشور، در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، چگونگي تاسيس كتابخانه عمومي مرحوم مهدي آذريزدي، نويسنده پيشكسوت را تشريح كرد.

علي غياثي كه در زمان راه‌اندازي كتابخانه آذريزدي در ساختمان موقت(سال 1383 ) مديركل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان يزد بوده، گفت: مرحوم آذريزدي علاقه زيادي به كتاب داشت. در حالي كه در شرايط سخت اقتصادي بود، به هيچ مال و منال دنيوي جز كتاب‌هايش دلبستگي نداشت و دايم مراقب بود كه سه هزار نسخه كتاب موجود در كتابخانه شخصي‌اش لطمه نبيند.

وي افزود: بارها مسوولان اجرايي استان يزد پيشنهاد تاسيس كتابخانه‌اي به نام «آذريزدي» را با گنجينه كتاب‌هايش مطرح كردند؛ ولي وي به دليل علاقه بسيار به كتاب‌هايش مخالفت مي‌كرد. گويا نگران بود كه كتاب‌هايش را به مراكز مختلف توزيع كنند و كتابخانه‌اي هم شكل نگيرد.

غياثي گفت: اواخر ارديبهشت ماه 83 زماني كه در گردهمايي مديران كتابخانه‌هاي عمومي كشور در استان يزد، با حضور سيدحميد كلانتري، استاندار وقت، امام جمعه يزد و دبير كل وقت نهاد كتابخانه‌هاي عمومي كشور حضور داشتم، مرحوم آذريزدي با من تماس گرفت و درخواست كرد در اولين فرصت به همراه استاندار به منزلش در محله خرمشاه يزد بروم. عصر كه به همراه استاندار و دبير كل نهاد كتابخانه‌ها به منزلش رفتيم، نامه‌اي شبيه به وصيت‌نامه به همراه تصوير شناسنامه خود به من داد. اين نامه نغمه راه‌اندازي كتابخانه آذريزدي را مي‌نواخت.

مدير كل مشاركت‌هاي نهاد كتابخانه‌ها افزود: آذريزدي در اين نامه تمام كتاب‌هايش را به جز يك صد نسخه كتاب مرجع و لغت(كه قرار شد تا زمان مرگش در اختيار وي بماند) براي راه‌اندازي كتابخانه عمومي به نام خود اهدا كرده بود.

غياثي گفت: وقتي علت اين تصميم ناگهاني را جويا شديم به خوابي كه ديده بود اشاره كرد كه پدر مرحومش وي را از پشت بام منزل فراخوانده بود. آذريزدي به پدرش گفته بود: «براي آمدن مشكلي ندارم فقط نگران كتاب‌هايم هستم» و پدر پاسخ داده بود: «انسان هرچه سبكبارتر باشد راحت‌تر است هرچه داري بگذار و بيا.» در خواب آذريزدي، كتاب‌هايش را داخل جعبه‌اي گذاشته و رفته بود.

وي افزود: در اينجا بود كه آذريزدي به ما گفت: «مرگم نزديك است، ترسي هم ندارم و حسابم با خدا صاف و پاك است، سنم نيز از هشتاد بالاتر است. تنها نگرانيم كتاب‌هايم است.» وي از ما خواست كه كتاب‌ها تا زمان تاسيس كتابخانه عمومي به مكاني موقت منتفل شود. براين اساس در كم‌تر از 10 روز محلي را به عنوان كتابخانه عمومي آذريزدي در محله خرمشاه اجاره كرديم و كتاب‌هايش را به آن انتقال داديم.

غياثي گفت: جست‌وجوي ما براي تهيه زميني مناسب براي ساخت كتابخانه در محله خرمشاه به نتيجه نرسيد و به ناچار دو سال بعد كتابخانه «آذريزدي» را در محله آزادشهر تاسيس كرديم.

مديركل مشاركت‌ها و شهرداري‌هاي نهاد كتابخانه‌هاي عمومي كشور خاطرنشان كرد: آذريزدي در شرايط خاص اجتماعي و اقتصادي متولد شد و رشد كرد. بدون داشتن سواد رسمي با كمك پدرش باسواد شد و در طول مدت زندگي 88 ساله‌اش توانست كتاب‌هاي بسياري را تاليف كند كه بهترين آن‌ها مجموعه «قصه‌هاي خوب براي بچه‌هاي خوب» است.

وي افزود: آذريزدي در مراسم بزرگداشت خود در انجمن مفاخر فرهنگي گفت: «من كه سواد چنداني نداشتم و دانشگاه نرفتم كه نويسنده زبردستي باشم، آنچه به كتاب‌هايم جذابيت داده و مخاطبان اظهار علاقه مي‌كنند، صداقت و راستي من در اين كتاب‌ها بوده است.»

به گفته غياثي، مهدي آذريزدي، تا روزهاي پاياني عمر جز ساعات خواب، باقي اوقات را به مطالعه مي‌گذراند. آذريزدي مي‌تواند الگويي براي مطالعه جوانان در عصر ما باشد.